Informacje tutaj podane dotyczą prawie wyłącznie
osiągnięć dotyczących badań kosmosu -
pomijamy większość szczegółów biografii danej osoby
nie związanych z tym tematem.
 |

Robert A.C. Esnault-Pelterie (1881-1957)
Francuski inżynier i wynalazca, pionier lotnictwa (konstruktor
pierwszego monoplanu i silnika gwiaździstego), techniki rakietowej
i astronautyki, członek Akadenii Francuskiej. Pierwszą swoją
rozprawę o lotach międzyplanetarnych przy użyciu rakiet napisał
w 1912 r.
Współfundator nagrody astronautycznej "REP-Hirsch",
której laureatami zostali m.in. Hermann Oberth i
Ary Szternfeld.
W roku 1930 wydał fundamentalne dzieło "L'Astronautique",
a w 1935 r. jego uzupełnienie "L'Astronautique Complément".
Skonstruował wiele eksperymentalnych silników rakietowych
na paliwo ciekłe, w tym kriogeniczne (ciekły tlen).
Był również pomysłodawcą dalekosięznych rakiet balistycznych,
co zapewniło mu pomoc armii francuskiej w jego eksperymentach
rakietowych.
Imię Esnault-Pelterie'a nosi krater (79 km średnicy) na odwrotnej stronie
Księżyca.
|
 |

Robert H. Goddard (1882-1945)
Amerykański fizyk i wynalazca, pionier techniki rakietowej,
zwłaszcza rakiet na paliwo ciekłe. Zagadnieniami budowy
i wykorzystywania rakiet zajmował się od 1907 r.
Uzyskał w tej dziedzinie 214 patentów (z tego 131 pośmiertnie) -
np. już w 1914 r. opatentował ideę
rakiety wielostopniowej.
W 1919 r. opublikował rozprawę "A Method
of Reaching Extreme Altitudes" ("Metoda osiągania skrajnych wysokości"), a w 1936 r. książkę
"Liquid-propellant Rocket Development" ("Rozwój rakiet
na paliwo ciekłe").
W 1926 r. jako pierwszy oficjalnie
zaprezentował start rakiety
z silnikiem na paliwo ciekłe (gazolinę i tlen).
Imię Goddarda nosi krater (89 km średnicy) na brzegu widocznej strony
Księżyca.
[Zob. także jego note biograficzną oraz
obszerne
omówienie jego pierwszych prac i konstrukcji na witrynie
NASA Goddard Space Flight Center.]
|
 |

Hermann Oberth (1894-1989)
Austriacko-niemiecki fizyk i wynalazca (urodzony w Siedmiogrodzie,
obecnie na terenie Rumunii), pionier techniki rakietowej i wizjoner
eksploracji kosmosu.
Zagadnienia budowy i wykorzystywania rakiet poswiecona byla już
jego praca doktorska z 1922 r., odrzucona
jako "zbyt fantastyczna".
W 1923 r. opublikował rozprawę "Die Rakete
zu den Planetenräumen" ("Rakietą w przestrzeń miedzyplanetarną"), a w 1929 r.
książkę "Die Wege zur Raumschiffahrt" ("Podróż w przestrzeń kosmiczną").
W latach trzydziestych jego asystentem został
Wehrner von Braun,
z którym współpracował później przez pewien czas przy konstrukcji
niemieckiej rakiety balistycznej A4/V-2,
a po wojnie przez pewien czas także w USA.
W 1954 r. w książce "Menschen im Weltraum"
("Ludzie w kosmosie") tak określił cel eksploracji kosmosu:
"Uczynić dostępnymi dla życia wszelkie miejsca, gdzie to jest możliwe,
zaludnić wszystkie światy jeszcze nie zaludnione i dać cel wszelkiemu
życiu". Opublikował jeszcze szereg książek na temat filozofii
człowieka i jego przyszłości.
Imię Obertha nosi krater (60 km średnicy) na odwrotnej stronie
Księżyca.
[Obszerniejszą
biografię można znaleźć na witrynie Muzeum Hermanna Obertha
w Feucht koło Norymbergi.]
|