![[URANOS: Prosto na Marsa]](mdirect.gif)
W lutym 1990 roku firma Martin Marietta powołała dwunastoosobowy zespół, którego celem było stworzenie nowej strategii badania przestrzeni kosmicznej. W skład zespołu wchodzili Robert Zubrin i David Baker, których zainteresowania koncentrowały się na załogowej wyprawie na Marsa. Efektem ich współpracy jest projekt "Prosto na Marsa" ("Mars Direct").
Dzięki wykorzystaniu lokalnych zasobów do produkcji paliwa, projekt "Prosto na Marsa" pozwala uniknąć zbędnych, kosztownych i czasochłonnych rozwiązań, obecnych w dotychczasowych projektach załogowych wypraw marsjańskich: nie ma potrzeby montażu statku kosmicznego na orbicie okołoziemskiej, tankowania paliwa podczas lotu, budowy ogromnej stacji kosmicznej i baz księżycowych. Rezygnacja z tych planów prawdopodobnie pozwoli ludziom dostać się na Czerwoną Planetę dwadzieścia lat wcześniej, niż gdyby przyjęto inną koncepcję wyprawy, a także uniknąć ogromnych kosztów administracyjnych, problemu, z którym borykają się wszystkie rozbudowane programy rządowe. Koszt realizacji projektu szacowany jest na dwadzieścia miliardów dolarów, czyli ponad dwudziestokrotnie mniej, niż w przypadku wcześniejszych projektów.
Poniżej zamieszczamy opis wyprawy odbywającej się według schematu zarysowanego w projekcie Zubrina i Bakera. Szczegółowy opis projektu "Prosto na Marsa" można znaleźć w książce Roberta Zubrina i Richarda Wagnera: "Czas Marsa - Dlaczego i w jaki sposób musimy skolonizować Czerwoną Planetę".
URANOS
Spis treści
POLSKA
PRZEWODNIK
Układ
Mars
Dane
Baza
Kolonizacja
Towarzystwo
Odsyłacze
Produkcja paliwa na Marsie Wysłanie pojazdu załogowego Lądowanie ludzi na Marsie | Pobyt załogi na planecie Powrót na Ziemię |
Pierwszy etap wyprawy na Marsa polega na wystrzeleniu statku powrotnego (ERV, od ang. Earth Return Vehicle). Jego zadaniem będzie przetransportowanie astronautów z powierzchni Marsa na Ziemię. Na pokładzie statku powrotnego znajdzie się aparatura chemiczna do produkcji paliwa, nieduży reaktor jądrowy oraz parę roverów z wyposażeniem do prowadzenia badań naukowych. Oprócz aparatury chemicznej, niezbędne będzie przywiezienie z Ziemi sześciu ton ciekłego wodoru, który zostanie wykorzystany do produkcji paliwa na Marsie. Statek powrotny będzie miał masę 45 ton, a do jego wystrzelenia posłuży wielka rakieta "Ares" zbudowana z elementów promu kosmicznego, o udźwigu porównywalnym z rakietą Saturn V.
Po sześciu miesiącach lotu statek powrotny wyląduje na Marsie. Niemal natychmiast po wylądowaniu pojazd przystąpi do produkcji paliwa z uzyskanego z marsjańskiej atmosfery dwutlenku węgla i przywiezionego z Ziemi wodoru. Niezbędną w procesie produkcji energię wytworzy reaktor jądrowy. Po upływie sześciu miesięcy instalacja chemiczna wyprodukuje 108 ton tlenu i metanu, z czego 12 ton posłuży jako paliwo dla pojazdów terenowych, a reszta zostanie wykorzystana podczas lotu powrotnego na Ziemię. Produkcja paliwa z lokalnych surowców umożliwi wielokrotne zmniejszenie masy statku startującego z Ziemi, a zatem pozwoli na znaczne obniżenie kosztów wyprawy.
Czternaście miesięcy po wystrzeleniu statku powrotnego wyruszy na Marsa moduł mieszkalny z czteroosobową załogą na pokładzie. Kilka tygodni wcześniej wystartuje statek powrotny dla następnej wyprawy. Mimo, że wyruszy wcześniej, niż statek załogowy, wolniejsza trajektoria sprawi, że dotrze do Marsa jako drugi. W skład załogi wejdą dwaj naukowcy przygotowani do badań terenowych (biochemik i geolog) oraz dwaj inżynierowie mechanicy: pilot - inżynier pokładowy, i wszechstronnie wykształcony dowódca wyprawy. Po wejściu na trajektorię międzyplanetarną od modułu mieszkalnego oddzieli się wypalony górny stopień rakiety nośnej, pozostanie on jednak połączony z modułem liną o długości 330 metrów. Cały układ zostanie wprawiony w ruch obrotowy, dzięki czemu powstanie siła odśrodkowa, zastępująca astronautom ziemską grawitację.
Po sześciu miesiącach lotu moduł mieszkalny dotrze do Marsa.
Załoga odrzuci zbędny już górny stopień rakietowy i rozpocznie
procedurę hamowania, w wyniku której statek wejdzie na wokółmarsjańską
orbitę. Następnie moduł mieszkalny wyląduje na Marsie, w pobliżu statku powrotnego. Astronauci przywiozą ze sobą ciśnieniowy rover
o zasięgu
Załoga spędzi na Marsie półtora roku, w którym to czasie przeprowadzi różnorodne badania geologiczne i klimatologiczne planety, będzie poszukiwała śladów życia w przeszłości i obecnie, zlokalizuje pokłady surowców mineralnych i innych zasobów niezbędnych do kolonizacji Marsa. Przede wszystkim astronauci odszukają łatwe do wydobycia pokłady lodu wodnego lub - jeszcze lepiej - znajdujące się pod powierzchnią zbiorniki wody, ogrzewane geotermicznie. Dzięki wyprodukowanym wcześniej materiałom pędnym, wyprawy badawcze przejadą łącznie ponad 24 tysiące kilometrów, co pozwoli na dokładne spenetrowanie ogromnego obszaru wokół modułu mieszkalnego. Bardzo ważną rolę dla przyszłej kolonizacji Marsa odegrają również eksperymenty z dziedziny rolnictwa prowadzone w małej szklarni przywiezionej z Ziemi.
Gdy minie półtora roku pobytu na powierzchni Marsa, załoga wsiądzie do statku powrotnego i wzniesie się ku Ziemi, do której dotrze po sześciu miesiącach lotu. Niedługo po wodowaniu lądownika w którymś z ziemskich oceanów, na Czerwonej Planecie wyląduje następna załoga. Oprócz sprzętu przywiezionego ze sobą, wykorzysta ona wyposażenie przywiezione przez poprzednie wyprawy, w tym moduły mieszkalne, które utworzą na powierzchni planety sieć małych stacji badawczych - zaczątek marsjańskiej infrastruktury.
 Początek strony
 Spis treści strony |
kontakt@uranos.org.pl
